خوانندگان اين وبلاگ اغلب سيد را ميشناسند.مهرباني ،لبخند هميشگي ،پايبندي مثال زدني به شعائر ديني ،صداقت ،فروتني وبسياري مطالعه از جمله خصوصيات او بود.من در طول حدود 5/4 سال دانشجويي اين ويژگيها را در او يافتم و راستش را بخواهيد گاهي به او حسودي ام شد .نميدانم الان سيد چطور شده وتعلقات با او چه كرده ولي كلامش هنوز رنگ قديم را دارد. سيد نماد نسلي است كه شايد مانند ما خوش شانس نبودند و انرژي و توان بالايشان به دليل سيستم متصلب دانشگاه مستهلك شد.حالا هرچه جلو ميرويم جوان ايراني خالي تر ميشود.خالي از اين جهت كه از خود ايده اي ندارد ،به قول مصطفي كتابش هري پاتر است و فيلمش .........

بگذريم .من به دليل تدريس با نسل جديد يعني متولدين 65 به بعد زياد سروكار دارم .بعضا كساني بوده اند كه فرزند پدران و مادراني اهل فكرند ولي متاسفانه خالي اند .نه ايدئولوژي اجتماعي دارند ونه دغدغه فرهنگ و نه حتي انرژي اي براي ساختن .اين نسل برخلاف تفاوت اندك سني، با ما فرسنگها فاصله دارند.گاهي شده كه نشستم وصحبتهايشان را شنيدم و دريافتم كه بزرگترين دغدغه آنها آزادي اجتماعي است آن هم از نوع خودشان و خدا را شكر هيچ خط قرمزي ندارند. مذهب برايشان چيزي بيشتر از آيينهاي تاريخي نيست وعشق بيشتر لقلقه زبان است و عجيب آنكه نسل قبل ما كه به جوانان كتابخوان ايده مند معروف بودند صاحبان اين فرزندانند. پاسخ چيست؟نقش حكومتها در چه حد است؟چقدر اين تحول نزولي با نظامات جهاني هماهنگ است؟اصلا كار ما درست بود يا اينها؟نسل ما بيشتر دغدغه ايران دارد يا اينها؟ شايد من اشتباه ميكنم ولي گمان دارم از اين نسل بخاري بر نخواهد خواست.شاد بودني كه به كمك پارتي و اكس و.... به دست بيايد نيرويي براي تحول خواهي نمي دهد.دينداري اي كه به عاشورا و احياي رمضان محدود شود به درد مراسم ختم مي خورد.درسي كه به كمك هزار كلك و زور وتبصره خوانده شود و خالي از پرسش باشد ابتر مي ماند.نميدانم! شايد همه نبايد فكر كنند!شايد ما خطا كرديم؟!

تركيه اين روزها شاهد انتخابات پارلماني بود .رجب طيب اردوغان به عنوان يك مسلمان سكولار با اهتمام به فرهنگ عمومي و توسعه اقتصادي و سياسي با حزب عدالت و توسعه به پيروزي رسيد.

اهتمام او به ساماندهي اقتصاد سردرگم تركيه با اتخاذ سياستهاي اقتصادي درست و برپايه سياست خارجي درست تر امروز او را سردمدار اسلام خواهي مدرن در منطقه ساخته است.

رشد اقتصادي 9 درصدي ،در كنار نرخ تورم يك رقمي دستاوردي بي نظير از نگاه اقتصادي است.دوبرابر شدن سهم توريسم در توليد ناخالص ملي تركيه ،افزايش 100 درصدي ذخاير ارزي،اوضاع به سامان توليد و اشتغال دركنار آزادي سياسي مخالفان وتمكين به ضوابط حقوق بشرامروز تركيه را بر بلنداي تمدن نشانيده است.

خدمت به مردم براي حزب عدالت و توسعه دستاوردي جز اين نميتوانست داشته باشد .واين گوهري است كه بايد الگوي ملتهاي جوياي دموكراسي و مورد توجه و اهتمام نخبگان و احزاب پيشرو آنها باشد.

حالا با اتكا به رشد اقتصادي وتوسعه آگاهي محور جامعه تركيه دموكراسي خود را تحكيم يافته تر مي بيند وبرپايه حمايت ملت شايد سدي ديگر را از مسير پيشرفت سياسي و اجتماعي اش بردارد. رييس جمهوري عبد الله گل و عقب راندن نظاميان اقتدارگرا ولائيك شايد دستاورد بعدي باشد.

واژه بي بديل است و عميق. «پدر» گنجي است كه روياهاي كودكي و غرور نوجواني را ميسازد.آرامشي است كه ميتواني جوانيت را آسوده بر او تكيه كني.و وقتي در گيرودار سختيهاي زندگي وامانده مي شوي با كلامش و دستان ياريگرش آرام گيري . پسر كه باشي درك اين معنا آسانتر است چراكه پدر سازند اصلي پيكره وجود توست.با اوست كه منِ خود را ميشناسي و شخصيت وجوديت را ارج مينهي. پدر كوشنده اي آرام و بي ادعاست .انگار چون در تاريخ هميشه نان آور خانواده بوده اند به زحماتشان عادت كرده ايم.پدر معناي عشقي پر حياست.عاطفه اي كه با عمل ظهور مي يابدو محبتي كه براي اثباتش نياز به كلام نداري. نميدانم كدام لذت ميتواند جاي خدمت به پدر و مادر را بگيرد ؟ ولي اينقدر ميدانم وقتي شاديشان را ميبيني و لبخند رضايت را بر لبانشان نظاره گر ميشوي انگار تمام دنيا را به تو داده اند و آرامشي مي يابي كه با هيچ چيز در عالم قابل قياس نيست. به گراميداشت روز پدر نه در كلام كه با عزيمت به سويش ، بر دستانش بوسه ميزنم وبر شاديش ميكوشم. «ميلاد امام العارفين ، علي (ع) و روز پدر خجسته باد»